Incident bij Katwijk aan Zee

Omschrijving

Incident bij Katwijk aan Zee: Het is er goed toeven, zolang men maar uit de buurt van de rioolbuis blijft. Het panorama is tenminste uitstekend, er zijn prachtige luchten. Aldus ging de schilder aan de slag en al genietend klonk in zijn hoofd een lied begeleid door het ruisen van de zee, zijn penseel over het doek, lange perioden van stilte of slechts een onderdrukt gehijg van zijn inspanning. De artiest raakte in trance en even leek het zelfs alsof hij het zeilschip de Vliegende Hollander op zich zag afkoersen.
Plots werd de artiest uit zijn mijmeringen opgeschrikt door een stem die hem vinnig toebeet: “Durf je wel, oude vieze gluurder, ik zal je!”Het was de blote dame, die toevallig in zijn blikveld met haar blijkbaar zeer spannende boek in diepe slaap was gevallen en haar ogen nu open deed en hevig schrok. Naarstig zocht zij naar haar klompen om haar woorden kracht bij te zetten, zoals het Batavieren betaamt. De schilder wachtte niet op het resultaat, maar ging er haastig vandoor. Al zijn spullen achterlatende, heeft hij het doek nog kunnen redden. In de trein op weg naar huis bleef het lied in zijn hoofd naklinken:
“De zee koestert zich in de zon
In haar golven haar rondingen, spleten, spelonken
Haar gefluister dat in vele zeemansoren heeft geklonken
Aan de kim het schip dat zelfs de tijd overwon
Maar ojee, dan schrik je,
Want zij gaat slaan met haar klomp met een strikje.”
Aldus is het schilderij niet geheel af en zou het voor de halve prijs weg moeten. Voor de artiest een ondraaglijke gedachte. Tot overmaat van ramp is hij zijn schildersgereedschap kwijtgeraakt en plaatst hij bij deze tevens een dringende oproep aan de eerlijke vinder van schilderspullen in de duinen in de regio om deze terug te geven aan Drs Harold Lie Kie Sang.